 |
| Intercontinental Huahin resort |
ผมไม่ได้ไปหัวหินมานานมาก ครั้งนี้ห่างจากที่ไปเมื่อครั้งสุดท้ายเกือบสิบเดือนทีเดียว (
ครั้งสุดท้ายที่ไปคือ การไปที่ อมารีหัวหิน ครับ )
หัวหินเปลี่ยนไปมากในช่วงปีหลังนี่ ก่อนหน้านั้นการเปลี่ยนแปลงเป็นไปอย่างช้าๆ ผมจำได้ถึงการเห็นทุ่งนามากมาย เมื่อเราเริ่มเลี้ยวซ้ายจากธนบุรี ปากท่อ มุ่งหน้าเพชรบุรี ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเด็กสมัยนี้ยังเรียกถนนสายนี้ว่า ธนบุรี ปากท่อหรือเปล่า หรือผมเองที่เรียกผิดมาตั้งแต่แรกเลยก็ได้
สมัยก่อนเราจะไปเที่ยววัดเขาบันไดอิฐ ไปเที่ยวเขาย้อย ไปขึ้นเขาวัง แล้วไปดูอนุเสาวรีย์โผนกิ่งเพชรที่หน้าโซฟิเทล ซึ่งตรงนั้นจะมีของขาย และเป็นทางเดินลงไป ที่จะมีแม่ค้า มาบังคับขายอาหารนักท่องเที่ยวอยู่ตรงนั้น บางครั้งเราก็จะแวะเที่ยวพระราชวังไกลกังวล แวะดูสถานีรถไฟ ทำให้รำลึกบรรยากาศของรัตนโกสินธ์ สมัยรัชกาลที่ 6 ที่ 7 ได้ดี
ส่วนระหว่างทางขากลับ ก็จะพบที่พักรถ เป็นร้านค้าที่จะมีการขาย "ขนมหม้อแกง" ของ "แม่" ต่างๆ อยู่เป็นระยะระยะ และ "แม่" เหล่านั้น ท่านก็จะได้รางวัลชนะเลิศจากการทำขนมหม้อแกง กันทุกเจ้า แต่ท่านได้คนละปีกัน
ไปหัวหิน เราจะได้เล่นว่าว ที่ริมหาด ตอนนี้หัวหินชะอำ ก็ยังคงมีกิจกรรมเล่นว่าวนี้อยู่นะครับ ซึ่งผมคิดว่า เป็นกิจกรรมที่ดีมากๆ ของจังหวัดนี้
มาจนถึง พ.ศ. นี้ ร้านขนมหม้อแกง ใหญ่ๆที่เคยมีมากมาย หายไปหมดแล้ว หัวหินกลายเป็นที่รวมศิลปกรรม สถาปัตยกรรม นานาชาติ ตลอดข้างทาง ไม่ว่าจะเป็น Santorini , เมืองแกะนิวซีแลนด์, เขาใหญ่, เมือง Camel republic , The Venezia เหมือนหัวหิน ชะอำ กลายเป็น Disney land ขนาดใหญ่ ระดับเมืองทีเดียว ซึ่งผมเชื่อว่า สถานที่เหล่านี้ จะหมดความนิยมไป เหมือนๆกับที่ Trend "ขนมหม้อแกง" ได้หมดความนิยมไป มันเป็นยุคสมัยของมัน
แต่ที่ผมไม่ชอบเลย คือ จำนวนคอนโดมิเนียมที่ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด หัวหินมีความต้องการที่อยู่อาศัยมากขนาดนั้นเลยหรือ หรือมันเป็นเมืองที่คึกคักเฉพาะแค่วันหยุด?
 |
| Intercontinental Huahin resort |
กลับมาหัวหินครั้งนี้ ผมมาพักที่ Intercontinental Huahin ที่เป็นโรงแรมที่ อยู่ใน list ของการรีวิวของผมตั้งแต่แรกเห็นครับ โรงแรมนี้อยู่เลยตลาดหัวหินไปเล็กน้อย ไปทางทางไปเขาตะเกียบครับ
โรงแรมทางด้านติดถนนก็โดดเด่น มาก เห็นได้ชัด ที่ลงรถก็สวยงาม ให้ความรู้สึกของบ้านตากอากาศ แถบหัวหินสมัยยุคบุกเบิก เหมือนกันครับ ส่วนที่จอดรถ ก็ไปจอดใต้ดิน ชั้น 2 กับใต้ดินชั้น 3 ซึ่งเป็นที่น่าสงสัยเหมือนกันว่า ถ้าคนเข้าพักเต็ม ที่จอดรถจะพอหรือเปล่าครับ
 |
| Intercontinental Huahin resort |
 |
| Intercontinental Huahin resort |
Lobby Intercontinental Huahin
 |
| Intercontinental Huahin resort |
เดินผ่าน lobby มาอีกจะเจอส่วนที่เป็นร้านอาหาร และเมื่อเดินเลยร้านอาหารมา จะพบกับ วิวนี้ คือวิวของสนามหญ้า ตรงกลาง มองตรงหน้า เป็นทะเล และห้องพัก อยู่ปีกซ้ายขวา ปีกละสองตึก ผมเดาๆ เอาว่า มีห้องพักราว 60 กว่าห้อง (มั้ง) ส่วนบนตัวอาคารตึกใหญ่ ก็มีห้องอีกเหมือนกัน ตามข้อมูล บอกมีห้องพักทั้งหมด 119 ห้อง
 |
| Intercontinental Huahin resort |
 |
| Intercontinental Huahin resort |
ห้องที่ผมพัก นี่เป็นห้อง Intercontinental Club ห้องขนาด 55 ตารางเมตร รวมระเบียง
ปูม้า กั้งนึ่ง อร่อยมากๆครับ
 |
| ปูม้า แสงไทยซีฟู้ด |
อีกร้านที่ไปลองคือร้านครัว กรรณิกา อยู่ใกล้ๆ กับสถานีรถไฟหัวหิน ร้านนี้ไม่มีที่จอดรถ และถนนหน้าร้านแคบมาก สามารถจอดรถได้ทีละฝั่ง เป็นวันคู่วันคี่ และที่สังเกตุ คือคนมาทาน มักจอดรถผิดกฎหมายกัน จริงๆผมถ่ายรูปมาให้ดูแล้ว แต่ไม่ลงรูปดีกว่าครับ
ร้านนี้อาหารทำจากไก่ ทุกอย่างครับ
 |
| ครัวกรรณิกา หัวหิน |
ไม่รู้ร้านรุกที่สาธารณะหรือเปล่าด้วยครับ แต่ร้านนี้การเมืองแรงนะ อย่าเผลอพูดไม่เข้าหู
 |
| ครัวกรรณิกา หัวหิน |
อาหารทุกอย่าง ทำจากไก่ครับ
 |
| ครัวกรรณิกา หัวหิน |
 |
| ครัวกรรณิกา หัวหิน |
ไก่ยัดไส้ ที่ว่ากันว่า อร่อยมาก
 |
| ครัวกรรณิกา หัวหิน |
ผมว่าร้านนี้อร่อยดีครับ แต่ติดปัญหาเรื่องที่จอดนี่แหละ กับบรรยากาศร้านก็แล้วแต่คนชอบ
 |
| Intercontinental Huahin resort |
 |
| Intercontinental Huahin resort |
สรุป โรงแรม อินเตอร์คอนติเนนตัล หัวหิน นี่เป็นอีกโรงแรมหนึ่งใน list ของผม ที่ถ้ามีโอกาสจะกลับมาอีกแน่นอนครับ
